GELECEĞİN ROBOTLARI METALDEN Mİ, İNSANDAN MI OLACAK?

Eskiden insanlar robotlardan korkuyordu.

Bugün ise belki daha önemli bir soru var:

Düşünmeyi, hissetmeyi ve karar vermeyi bırakan insan;

farkında olmadan kendi robotluğunu inşa ediyor olabilir mi?

Teknoloji geliştikçe hayat kolaylaşıyor:

* ne izleyeceğimiz öneriliyor,

* ne yiyeceğimiz seçiliyor,

* hangi fikrin “doğru” olduğu önümüze çıkıyor,

* hangi hayatın “başarılı” olduğu gösteriliyor.

Zihin ise konforu sever.

Sürekli yönlendirilen insan, bir süre sonra kendi iç sesini duymakta zorlanabilir.

Asıl mesele teknoloji değil belki de.

Çünkü onay bağımlılığı çoğu zaman ekranda başlamıyor.

Çocuk:

* fikri sorulmadan büyütülüyorsa,

* sadece “doğru cevap” ödüllendiriliyorsa,

* hata yapmasına izin verilmiyorsa,

* “sen ne hissediyorsun?” yerine “el âlem ne der?” öğretiliyorsa,

ileride sürekli dışarıdan onay bekleyen bir yetişkine dönüşebilir.

Ve sonra teknoloji sadece bu boşluğu doldurur.

Belki geleceğin en büyük problemi:

yapay zekânın düşünmesi değil,

insanın düşünmekten vazgeçmesi olacak.

Çünkü sürekli yönlendirilmek,

bir süre sonra özgürlük gibi hissedebilir.

Oysa insanı insan yapan şey:

* sadece bilgi değil,

* seçim yapabilmesi,

* hissedebilmesi,

* sorgulayabilmesi,

* kendi iç sesiyle bağ kurabilmesidir.

Belki de gelecekte çocuklara sorulması gereken en önemli soru şu olacak:

“Doğru cevap ne?” değil…

“Sen gerçekten ne düşünüyorsun?” @nurgulavciisik