Yemek Yemesem, Hangi Duyguyla Kalacağım?

İçimde ne eksik ki…

Yemekle tamamlamaya çalışıyorum?

Belki de mesele açlık değil.

Bazen buzdolabının kapağını açtığımızda aslında yiyecek aramayız.

Biraz rahatlama, biraz teselli, biraz nefes ararız.

Kendine şu soruyu sor:

Şu an gerçekten fiziksel olarak mı açım?

Yoksa bir duygu mu hissediyorum ve ona bir isim veremiyor muyum?

Çünkü bazen açlık midede değildir.

Yalnızlıkta,

yorgunlukta,

hayal kırıklığında,

stresin ağırlığında saklanır.

Yemek çoğu zaman sorun değildir.

Bazen bedenin ve zihnin taşıması zor gelen duyguları düzenleme biçimidir.

Belki de asıl soru şudur:

Yemek yemesem, şu an hangi duyguyla baş başa kalacağım?

Duygusal yeme üzerine daha fazla araştırmak, öğrenmek ve düşünmek istiyorum.

Çünkü bazen mesele sadece ne yediğimiz değil;

kendimize nasıl yaklaştığımızdır.

Yargılanmadan konuşulabilecek,

bedenin, duyguların ve alışkanlıkların birlikte anlaşılabileceği bir alan oluşturmak isterim.

Kendini anlamaya çalışan insanların yolculuğuna küçük de olsa katkı sağlayabilirsem, bu benim için çok kıymetli olur.

@nurgulavciisik